آنان که به آرزوهای کوتاه و هستی حقیرچهاردست وپا چسبیده اند،آیا هرگز اندیشه می کنندبه انسان های بزرگ و زیستنِ ژرف،به ارزشمند زیستن و پُرشکوه مُردَن؟"مرجان"

صبح است ساقیا قَدَحی پُر شراب کُن

دُورِ فلک دَرَنگ ندارد شتاب کُن

زآن پیشتر که عالَمِ فانی شود خراب

ما را زِ جامِ بادۀ گلگون خراب کُن

خورشیدِ مَی زِ مشرق ساغر طلوع کرد

گَر بَرگ عیش میطلبی تَرکِ خواب کُن

روزی که چرخ از گِلِ ما کوزه ها کُنَد

زنهار کاسۀ سَرِ ما پُر شراب کُن

"حافظ"